κ α λ ω σ η λ θ α τ ε

η προσωπική χωματερή σκέψεων ενός Έλληνα με αεικίνητα μάτια

Σάββατο 18 Ιουνίου 2011

Μπαμπ μπαμπ ντουμπάμπαντα

Γκαν γκαν μπουμ σουμπά ντα ντα μπούμπουντα. Ντούβα ντούβα ντούβα νταρά ντα να να γκούγκουμντα. Γκάβα γκούβα σασασαμπούφ σασασαπόνιμα νισανισανίσα σασά σασασαμπούφ.

Σα,

μπουμ.


Γκούγκουντα, γκούνγκουντα, γκούγκουντα.

Τρίτη 7 Ιουνίου 2011

Ομοφυλοφιλία


"Homosexuality is found in over 450 species. Homophobia is found in only one. Which one seems unnatural now?"

Δεν είμαι ομοφοβικός. Κι όμως, μέχρι στιγμής, όλες μου οι φιλίες με ομοφυλόφιλους έχουν καταρρεύσει. Τι έχουν καταρρεύσει, δηλαδή, εγώ τις κατέστρεψα. Δεν τους έκρινα επειδή είναι ομοφυλόφιλοι. Ούτε θεωρώ πως οι ομοφυλόφιλοι είναι απαίσια όντα, ή χειρότερα από τους ετεροφυλόφιλους, τους αμφιφυλόφιλους και τους διαφυλικούς. Είναι άνθρωποι. Απλώς δεν ήξερα πώς να τους φερθώ, κι αυτό με τρόμαζε απίστευτα. Δεν φταίνε εκείνοι. Δεν φοβάμαι τους ομοφυλόφιλους. Φοβάμαι τους ανθρώπους. Γι' αυτό κατέστρεψα αμέτρητες φιλίες, και οι περισσότερες από αυτές αφορούσαν ετεροφυλόφιλα άτομα.

Δεν θέλω να με αποκαλούν ομοφοβικό - ειδικά οι ομοφυλόφιλοι. Δεν θεωρώ τους ομοφυλόφιλους ένα στερεότυπο, αλλά απλώς ανθρώπους που έχουν ένα εγγενές γνώρισμα, όπως το χρώμα των μαλλιών και των ματιών. Η σεξουαλική ταυτότητα είναι πολύ πιο περίπλοκη απ' όσο θέλουμε να πιστεύουμε, στην προσπάθειά μας να απλοποιούμε τα πάντα για να τα καταλαβαίνουν οι περιορισμένοι μας εγκέφαλοι. Οπότε, δεν θέλω να με χαρακτηρίζουν κι εμένα ομοφοβικό, γιατί κι αυτό είναι ένα στερεότυπο.

Δεν αποκαλώ κανέναν "πούστη", ειδικά εάν είναι ομοφυλόφιλος. Σίγουρα, είχε πλάκα όταν ήμασταν μικροί και βγάζαμε ο ένας τον άλλο "γκέι", "αδερφή", "αδερφάρα" ή "γκέουλα", αλλά μέχρι εκεί. Μερικές φορές μπορεί να πω "όχι, ρε πούστη μου!" αν μου συμβεί κάποια γκαντεμιά, αλλά ακόμη και τότε δεν σκέφτομαι κάποιον ομοφυλόφιλο. Όπως έλεγε ο Doug Stanhope, η λέξη "faggot" παραείναι δυνατή βρισιά για να την χρησιμοποιούμε σε ομοφυλόφιλους. Θα έπρεπε να τη χρησιμοποιούμε στους ίδιους που αποκαλούμε "μαλάκες", "καθίκια" και "μπάσταρδους", ανεξάρτητα με τις σεξουαλικές τους προτιμήσεις. Για την ακρίβεια, η λέξη "faggot" στην πραγματικότητα σημαίνει "ένα μάτσο κλαδιά", ενώ ακόμη και η σύντμηση "fag" είναι λέξη αργκό στη Μεγάλη Βρετανία για να περιγράψει τα τσιγάρα.

Σπανίως χρησιμοποιώ και τη λέξη "gay". Κι όταν το κάνω, δεν το κάνω ποτέ για υποτιμητικούς σκοπούς. Δυστυχώς, λόγω της στάσης της κοινωνίας προς τους ομοφυλόφιλους ως "απόβλητους", η λέξη "gay" χρησιμοποιείται πολύ συχνά για να περιγραφεί κάτι το οποίο δεν είναι καλής ποιότητας, ή θεωρείται γελοίο. Έχω ακούσει το εξής: "Έχεις ακούσει το Immersion των Pendulum; Ήταν πολύ gay!". Δεν ήξερα τι ν' απαντήσω μετά απ' αυτό.

Εάν κάποιος διαβάσει αυτό το κείμενο, μπορεί να πιστέψει πως είμαι κι εγώ ομοφυλόφιλος. Ας βγάλει ό,τι συμπεράσματα θέλει. Με έχουν πει "γκέι" ένα εκατομμύριο φορές, για πλάκα και στα σοβαρά. Και τις περισσότερες σοβαρές φορές μου τις είπαν γυναίκες. Νόμιζαν πως ήμουν ομοφυλόφιλος, επειδή δεν είχα τα κότσια να τους μιλήσω. Και λοιπόν; Θαρρείς όλοι εμείς οι ετεροφυλόφιλοι πρέπει να έχουμε ΤΑ αρχίδια και να μη μας φοβίζει τίποτα, αλλιώς είμαστε "πούστηδες".

Κι αυτός είναι ο λόγος που φοβάμαι να υποστηρίξω τα δικαιώματα των ΛΟΑΤ (αγγλιστί LGBT). Η συμπεριφορά των ομοφοβικών με κάνει να βλέπω τους πάντες ρατσιστικά. Μου αρέσει να λέω τον εαυτό μου αντιρατσιστή, αλλά και πάλι, θα μπορούσε να πει κανείς ότι οι αντιρατσιστές είναι ρατσιστές απέναντι στους ρατσιστές. Εγώ είμαι κατά της ομοφοβίας. Άρα, ίσως είμαι ρατσιστής απέναντι στους ομοφοβικούς, κι αυτό μας κάνει ένα και το αυτό. Σίγουρα, συμφωνώ με τα gay rights. Ναι, ας τους δώσουμε το δικαίωμα να παντρευτούν. Σάμπως οι γάμοι που κάνουμε εμείς οι ετεροφυλόφιλοι καλύτεροι είναι; Πλέον περισσότερα διαζύγια παρά γάμοι γίνονται, που λέει ο λόγος.

Μας μεγάλωσαν στα σχολεία με την ιδεολογία ότι ο άνδρας και η γυναίκα πρέπει οπωσδήποτε να είναι ζευγάρι, και τίποτε άλλο. Στα ίδια σχολεία όπου γεννιέται η κοινωνική διάκριση και κάθε "διαφορετικός" άνθρωπος είναι θύμα της εξαθλίωσης. Έτσι, γεννιέται κι αυτό που στη συνέχεια θα χαρακτηρίσω "αντίστροφος ρατσισμός".

Ο αντίστροφος ρατσισμός είναι κοινό γνώρισμα σε άτομα που πέφτουν ασταμάτητα θύματα του ρατσισμού, και συχνά συναντάται στους ομοφυλόφιλους. Πιστεύουν πως, επειδή πολλοί ετεροφυλόφιλοι τους διακρίνουν, άρα όλοι οι ετεροφυλόφιλοι θα το κάνουν. Ίσως να ήταν αυτός ο λόγος που τσακώθηκα με τα ομοφυλόφιλα άτομα που έχω γνωρίσει. Ίσως να με έβλεπαν ρατσιστικά. Ίσως να πίστευαν πως είμαι ομοφοβικός. Κι ίσως ακόμη το πιστεύουν. Αυτό είναι που φοβόμουν περισσότερο: να μην με θεωρήσουν ομοφοβικό. Και, δυστυχώς, ίσως τελικά έγινε αυτό.

Δεν είμαι ομοφοβικός. Αλλά διαθέτω αρκετή μισανθρωπιά μέσα μου. Δεν διακρίνω με βάση τη σεξουαλική ταυτότητα. Δεν διακρίνω. Απλώς μισώ. Μερικές φορές.

Γι' αυτό, αγαπητοί ομοφυλόφιλοι, δεν χρειάζεται να με παρεξηγείτε. Δεν είμαι ομοφοβικός σε καμία περίπτωση, και πάντα θα είμαι υπέρ των δικαιωμάτων σας. Απλώς, που και που, νιώθω πως όλη η ανθρωπότητα πρέπει να πεθάνει. Αυτό είναι όλο.

Σάββατο 4 Ιουνίου 2011

Γιατί;

Μερικά ερωτήματα θα σε βασανίζουν, ό,τι κι αν κάνεις, όσες φορές κι αν σταματήσεις να κάνεις τα πάντα για ν' αφιερώσεις ώρες ατελείωτες στο κρεβάτι, με τα στόρια κλειστά, προσπαθώντας να βγάλεις άκρη με τις σκέψεις σου, προσπαθώντας να κάνεις τα κομμάτια αυτού του δαιδαλώδους παζλ να ταιριάξουν μεταξύ τους.

Γιατί νιώθω τόσο μόνος μου επί είκοσι χρόνια;

Γιατί καμία φιλία δεν μου είναι αρκετή;

Γιατί νιώθω περισσότερη μοναξιά όταν είμαι με άλλους ανθρώπους παρά όταν είμαι μόνος μου;

Με πληγώνουν χωρίς να το καταλαβαίνουν. Με κάνουν να αισθάνομαι άβολα. Άβολα. ΑΒΟΛΑ.

Τόσο άβολα που πονάω σα να μου μπήγουν ένα εκατομμύριο βελόνες.

Σταματήστε.

Δεν θέλω πια να με κάνετε να νιώθω κατώτερος.

Δεν θέλω να μου χαμογελάτε.

Δεν θέλω να συμμετάσχω στις εκδηλώσεις σας, τους συλλόγους σας, τις συγκεντρώσεις σας, το οτιδήποτέ σας. Δεν θέλω να ακούω την κριτική σας. Δεν θέλω να μου λέτε πόσο κατώτερος από σας είμαι.

Αφήστε με ήσυχο.

Γιατί μου το κάνετε αυτό; Γιατί με πονάτε; Γιατί; Γιατί με κάνετε να αισθάνομαι κατώτερος; Γιατί με κάνετε να μη θέλω να είμαι εγώ; Γιατί; Γιατί; Αν με αγαπάτε τόσο όπως λέτε, γιατί δεν με σέβεστε; Γιατί δεν με αφήνετε στην ησυχία μου; Σταματήστε να με πονάτε επί είκοσι χρόνια.

Τι μου συμβαίνει;

Γιατί με κάνετε να ντρέπομαι; Με ντροπιάζετε. Ντροπή σας. Ντροπή σε σας, όχι σε μένα. Δεν αντέχω τόση εξαθλίωση. Δεν αντέχω να νιώθω ένοχος που είμαι εγώ. Αν δεν σας αρέσει που είμαι εγώ, γιατί μου το λέτε; Αφήστε με στη μιζέρια μου. Έχω σιχαθεί κάθε κόκκαλο του κορμιού σας, και θέλω να τα σπάσω όλα ένα-ένα. Θα πληρώσετε. Θα πληρώσετε όλοι σας.

Αυτό το ευχάριστο κοινωνικό μήνυμα ήταν μια προσφορά της Εκδικητικής Α.Ε.
Εκδικητική Α.Ε.: Κρύωσε το πιάτο σας; Σας το ζεσταίνουμε!™

Κυριακή 15 Μαΐου 2011

Η παθητικότητα των αυτιών

Έχετε παρατηρήσει ότι τα αυτιά είναι τα πιο παθητικά από τα όργανα του σώματος που εξυπηρετούν μια αίσθηση;

Ας τις πάρουμε με τη σειρά:

Όραση: Μπορείς να δεις τα μάτια κάποιου.
Όσφρηση: Μπορείς να μυρίσεις τη μύτη κάποιου.
Γεύση: Μπορείς να γευτείς τη γλώσσα κάποιου.
Αφή: Μπορείς να αγγίξεις τα χέρια κάποιου.
Ακοή: Δεν μπορείς να ακούσεις τα αυτιά κάποιου!

Το σκεφτήκατε ποτέ;

Παρασκευή 13 Μαΐου 2011

Mantra

Πώς επανορθώνεις
όταν τα σκατώνεις;
Απλώς συνεχίζεις,
και σε κανέναν δεν τα πρήζεις.
Ειδικά στον εαυτό σου.
Τώρα, ανασκουμπώσου.


Αυτό το ποιηματάκι το επινόησα πριν μερικές βδομάδες. Μακάρι να το θυμάμαι πιο συχνά, ώστε να βάζω τα γίδια στο mantra μου αντί στο μαντρί (που είναι μες στη μπίχλα με τις κοπριές και τις μύγες).

Ο σπόρος του κακού

Λένε πως μία στιγμή είναι ικανή να αναποδογυρίσει τη ζωή σου. Το πιστεύω.

Παραδέξου το, σου συνέβη κι εσένα. Κάποια στιγμή στη ζωή σου, συνέβη κάτι που σε στιγμάτισε άσχημα, κατέστρεψε τον τρόπο με τον οποίο βλέπεις τα πράγματα και φέρεσαι σε άλλους. Κάποτε, σε τραυμάτισαν.

Δεν θυμάμαι ακριβώς πότε ήταν. Δεν θυμάμαι καν αν πήγαινα σχολείο τότε ή όχι. Ίσως πήγαινα. Το σίγουρο είναι ότι ήμουν επισκέπτης.

Δεν μου άρεζε να είμαι επισκέπτης. Οι άλλοι καλεσμένοι που ήταν της ηλικίας μου με έσπρωχναν μακριά τους. Ήταν όλοι τους μια μεγάλη παρέα, κι εγώ ένας outsider. Προτιμούσα να είμαι με τους μεγαλύτερους. Εκεί ένιωθα ασφαλής.

Μια νύχτα, όμως, οι μεγάλοι δεν ήταν εκεί για να με σώσουν.

Θυμάμαι ότι βρισκόμουν στο υπνοδωμάτιό του. Τον ήξερα και παλιότερα. Δεν θυμάμαι το όνομά του, ούτε και το πρόσωπό του. Θυμάμαι ότι με πήγαν μέσα στο δωμάτιό του "για να παίξουμε". Εκείνος περίμενε, σαν αρπακτικό που στήνει καρτέρι για το θήραμά του.

Η πόρτα έκλεισε.

Με άρπαξε από τα μαλλιά.

Πέρασε το μπράτσο του στο λαιμό μου.

Με έριξε στο χαλί.

Με έσφιξε. Με ακινητοποίησε. Μου χτυπούσε το κεφάλι.

Προσπάθησα να αντεπιτεθώ, μα αυτό απλώς δυσκόλευε την κατάσταση. Ήμουν τόσο ζαλισμένος, που δεν φώναζα για βοήθεια.

Βήματα. Οι γονείς του ερχόντουσαν για να μας ρωτήσουν αν θέλουμε να φάμε ή να πιούμε κάτι. Με άφησε. Μόλις έφυγαν, με άρπαξε πάλι.

Ένιωθα μια τεράστια ζαλάδα όταν ήμουν στο αυτοκίνητο των γονιών μου στην επιστροφή. Τους έλεγα ότι οι φίλοι τους έχουν ένα πολύ παράξενο παιδί.

Από τότε, ήμουν ιδιαίτερα επιθετικός στο σχολείο. Χτυπούσα άσχημα τους συμμαθητές μου. Τους σνόμπαρα, απομακρυνόμουν από αυτούς, δεν τους εμπιστευόμουν. Ήμουν μια χαρά με τους δασκάλους. Ήμουν ασφαλής μαζί τους, ως ένα κακομαθημένο μαμόθρεφτο που δεν ήξερε τι του γινόταν.

Ακόμη δεν έχω ξεπεράσει εκείνη τη στιγμή. Με χτύπησε τόσο βαθιά στο υποσυνείδητο, που βγάζω στους πάντες μια μεγάλη επιθετικότητα, χωρίς καν να σκέφτομαι τι είχα ζήσει τότε. Κι αυτή τη δίψα για τη βία δεν θέλω να την σταματήσω. Θέλω να κάνω κακό στους άλλους, να τους πληγώνω για το παραμικρό. Έτσι, έχασα αμέτρητους φίλους, κι αυτοί που μου απέμειναν μερικές φορές δεν μπορούν να με πάρουν στα σοβαρά, επειδή φέρομαι παρανοϊκά. Βαθιά μέσα μου, θέλω να κάνω κακό σε κάποιον. Θέλω να δικαιωθώ. Θέλω να του κάνω ό,τι μου έκανε εκείνος ο τύπος τότε.

Καθίκι. Δεν θυμάμαι το όνομά σου ή το πρόσωπό σου. Σίγουρα δεν θα σε αναγνωρίσω αν σε δω στο δρόμο, και πολύ πιθανόν να μη με αναγνωρίσεις ούτε κι εσύ. Και σίγουρα δεν θα θυμάσαι τι μου έκανες. Αλλά εγώ δεν το ξεχνάω. Έριξες πάνω μου όλη την επιθετικότητα που προφανώς μάζευες από τους γονείς και τους συμμαθητές σου. Με έκανες να μισήσω τους πάντες. Με έκανες ένα καθίκι.

It took so long to remember just what happened.
I was so young and vestal then,
you know it hurt me,
but I'm breathing so I guess I'm still alive
even if signs seem to tell me otherwise.
I've got my hands bound and
my head down and my eyes closed,
half-closed, wide open.

Do unto others, what has been done to me,

Do unto others, what has been done to you?


Tool - "Prison Sex"

Κυριακή 1 Μαΐου 2011

Κριτικές μουσικής

Κάθε εβδομάδα, γράφω κριτική για το αγαπημένο μου άλμπουμ που άκουσα την προηγούμενη, χάρη στο lastweek.fm (προϋποθέτει να έχετε λογαριασμό στο last.fm και να έχετε καταγράψει την ακρόαση του άλμπουμ εκεί μέσω του προγράμματος Audioscrobbler).

http://lastweek.fm/wizfrikiman