κ α λ ω σ η λ θ α τ ε

η προσωπική χωματερή σκέψεων ενός Έλληνα με αεικίνητα μάτια

Δευτέρα 28 Μαρτίου 2011

Πτώση

Τι συμβαίνει;

ένα σωρό ερωτήσεις
δεν έχω πια την περιέργεια
να βρω την απάντηση

δεν θέλω πια
να ψάχνω

να κοπιάσω
δεν θέλω πια την αγωνία
τη διασκέδαση
τα σκιρτήματα
τη χαρά

θέλω την απάντηση
στο πιάτο

έτοιμη.

Ξέρω ότι θα με πειράξει,
σαν γνήσιο σκουπιδοφαγητό
ραντισμένη στα συντηρητικά -
θα μου ταράξει την υγεία
και η έλλειψή της
δεν θα μου αποτελεί πρόβλημα

αλλά τη θέλω

κακόμαθα

δεν θέλω πια φίλους
δεν θέλω πια συγκρίσεις
δεν θέλω πια κατωτερότητα
δεν θέλω άλλες πληγές

θέλω να καώ
κι όταν αναστηθώ
μέσα από τις στάχτες μου

να είμαι κάποιος άλλος.


Μια γρήγορη εγκεφαλική χλέπα στο μπλογκοχώρο μου. Είναι της μόδας, άλλωστε. Ναι, μισώ τη μόδα, αλλά κάποιες φορές ταιριάζει πολύ σε μένα για κάποιον μυστήριο λόγο. Φαίνεται πως οτιδήποτε πλέον είναι στη μόδα για δεκαπέντε λεπτά, όπως προέβλεψε ο Warhol.

Αποξένωση; Τι είναι αυτό;

Παρασκευή 18 Μαρτίου 2011

Ιαπωνία

Ο πληκτράς των Dream Theater παίζει για την Ιαπωνία:




Το Ατομικό Αγόρι χέζει για την Ιαπωνία:





Δευτέρα 14 Μαρτίου 2011

Ισόγειο

Μετακόμισα πριν δυο βδομάδες και πλέον μένω σε πολυκατοικία. Αρκετά ήσυχο μέρος. Στο διπλανό διαμέρισμα έχουν μεν μωρό που κλαίει (και μάλιστα καθώς γράφω αυτές τις γραμμές), αλλά δεν με ενοχλεί. Μωρό είναι, το χρειάζεται το κλάμα! Εξάλλου η μουσική που βάζω είναι πολύ πιο δυνατή, αν και τώρα δε βάζω επειδή είναι οι ώρες κοινής ησυχίας.

Το διαμέρισμά μου είναι στο ισόγειο, με τα παράθυρα να "βλέπουν" προς τον δρόμο. Δεν έχω βάλει κουρτίνες ακόμη και έχω τη μπαλκονόπορτα του σαλονιού ανοιχτή, όπως και τα υπόλοιπα παράθυρα, να πάρει αέρα το σπίτι.

ΑΥΤΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΛΟΓΟΣ ΓΙΑ ΝΑ ΜΕ ΚΟΙΤΑΖΕΤΕ, αγαπητοί περαστικοί.

ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΕΚΘΕΜΑ ΜΟΥΣΕΙΟΥ.

ΣΤΑΜΑΤΗΣΤΕ ΝΑ ΜΕ ΚΟΙΤΑΤΕ.

Πρέπει οπωσδήποτε να βάλω κουρτίνες. Νιώθω σα να είμαι στο Facebook κι όλοι να βλέπουν τι κάνω. Τα παράθυρά μου δεν είναι κάμερες κλειστού κυκλώματος, κυρίες και κύριοι, εσείς και η αδιακρισία σας. Nothing to see here, move along.

Αυτό είναι ένα από τα ελάχιστα μειονεκτήματα της νέας μου κατοικίας. Είναι υπέροχη. Ευρύχωρη, νεόκτιστη, περιέχει όσα χρειάζομαι. Δίνω 60 ευρώ λιγότερα για το ενοίκιο απ' ότι στο προηγούμενο, και οι λογαριασμοί είναι χαμηλοί γιατί είναι με κοινόχρηστα. Θέρμανση μια χαρά, καθάρισμα εύκολο, και έχω ήδη κλείσει συμβόλαιο για ένα χρόνο (μπορεί και να το αυξήσω, αν χρωστάω πολλά μαθήματα ή αν κάνω μεταπτυχιακό εδώ). Θα περάσω ωραία εδώ!

Σάββατο 26 Φεβρουαρίου 2011

23 Φεβρουαρίου - Μυτιλήνη


ΜΑΤ quiz: Πώς αντιμετωπίζεις μια διαδήλωση που αποτελείται απλώς από πολίτες με πανό, που δεν προκαλούν ζημιές, αλλά απλώς διαμαρτύρονται; Μα, με καπνογόνα και γκλομπ, φυσικά! Ξεχάσατε ότι βρισκόμαστε στην Ελλάδα;

ΝΤΡΟΠΗ, ΝΤΡΟΠΗ, ΝΤΡΟΠΗ.

Από το δελτίο των Φοιτητικών Συλλόγων Μυτιλήνης:


Η σημερινή απεργία, βρήκε τους δρόμους πλημμυρισμένους από εργαζόμενους, άνεργους, φοιτητές σε όλη την Ελλάδα. Πιο συγκεκριμένα, στην Μυτιλήνη πραγματοποιήθηκε μια από τις μεγαλύτερες πορείες των τελευταίων ετών. Ωστόσο η πορεία αντιμετωπίστηκε με μίσος από τις ορδές των δυνάμεων καταστολής. Μετατρέποντας το κέντρο της πόλης σε πεδίο μάχης, τραυμάτισαν σοβαρά έναν φοιτητή, ενώ μόνο από θαύμα δεν είχαμε ένα νέο Γρηγορόπουλο, αφού ο συγκεκριμένος φοιτητής διαπιστώθηκε ότι είχε κάταγμα στο κεφάλι. Αψηφώντας, την σωματική ακεραιότητα των διαδηλωτών επιτέθηκαν με μίσος σε οποιονδήποτε βρισκόταν μπροστά ενώ δεν δίστασαν να <<πνίξουν>> στα δακρυγόνα ολόκληρη την περιοχή, αγνοώντας μικρά παιδιά που βρισκόταν σε παιδικό σταθμό δίπλα στο Υπουργείο.

Από το δελτίο τύπου του Πανεπιστημίου Αιγαίου, που αναφέρεται και στο βίντεο:

Οι Πρυτανικές Αρχές του Πανεπιστημίου Αιγαίου καταδικάζουν την αναιτιολόγητη επιθετική συμπεριφορά της Αστυνομίας προς τα μέλη της πανεπιστημιακής κοινότητας του Ιδρύματος και όλα τα γεγονότα που διαδραματίστηκαν μπροστά από το κτίριο της Γενικής Γραμματείας Αιγαίου και Νησιωτικής Πολιτικής στη Μυτιλήνη, σήμερα 23 Φεβρουαρίου 2011, κατά τη διάρκεια της ειρηνικής πορείας – διαμαρτυρίας μελών του διδακτικού, διοικητικού, τεχνικού προσωπικού και φοιτητών του Ιδρύματος.

Ζητάμε την άμεση διερεύνηση των συμβάντων και την απόδοση ευθυνών σε όσους παρέβησαν το καθήκον τους.



Περιμένετε να το σχολιάσω αυτό το συμβάν; Οι εικόνες μιλούν από μόνες τους.

Τρίτη 15 Φεβρουαρίου 2011

(Γαμιούνται τα) Grammy Awards 2011!

OK, τώρα είμαι 100% σίγουρος ότι τα Grammy επιλέγονται από μία οργάνωση σατανικών masterminds που σκοπό έχουν να καταστρέψουν την αξιοπρέπεια της σύγχρονης pop (πέρσι ήμουν 99.9%). Τι τα θέλουμε αυτά τα ηλίθια βραβεία; Δε σημαίνουν τίποτα, πλέον. Κάνει μπαμ ότι είναι στημένα. Τουλάχιστον, τα Academy Awards (aka Oscars) εξακολουθούν να έχουν ένα ενδιαφέρον. Τα Grammy είναι μια υποκρισία. Εδώ, νέοι, πολλά υποσχόμενοι καλλιτέχνες πραγματικά ΑΔΙΚΟΥΝΤΑΙ προς τέρψιν γεροντόσαυρων που "αδικήθηκαν" στο παρελθόν. Paul McCartney; Neil Young; Δεν τους φτάνουν τόσα βραβεία;

Ιδού κάποια "highlights" που με εκνεύρισαν ή μου έκαναν εντύπωση:

• Ο Eminem πήρε ΔΕΚΑ υποψηφιότητες και κέρδισε δύο. Δεν έχω ακούσει το Recovery, αλλά κρίνοντας από το περιεχόμενο, τις κακές κριτικές και το "Love the Way You Lie", βλέπω έναν καλλιτέχνη που έχασε την παλιά του σπιρτάδα και το βιτριολικό χιούμορ (βλ. "Guilty Conscience"). Άξιζε πραγματικά τόσ... ουφ, τέλος πάντων, ας τον αφήσουμε αυτόν.

• Οι Arcade Fire έσκισαν με το The Suburbs. Μπράβο τους. Έπαιξαν και δυο κομμάτια στην απονομή, ένα εκ των οποίων το εκπληκτικό "Month of May". Παιδιά, τέτοια "βραβεία" δεν είναι αρκετά για σας. Ελπίζω, τουλάχιστον, τώρα να σας μάθει περισσότερος κόσμος.

• Η Lady Gaga, φυσικά, σάρωσε τα βραβεία με το "Bad Romance". Καμία έκπληξη. Δεν είναι κακό κομμάτι το "Bad Romance", και με εκπλήσσει που έχασε το "Telephone" με τη Beyoncé (που ήταν υποψήφιο για Καλύτερη Ποπ Συνεργασία Με Φωνητικά). Αλλά, τόση διασημότητα, τόση φασαρία, τόσες εισπράξεις, είναι πραγματικά απαραίτητο κι ένα βραβείο Grammy;

• Οι Iron Maiden πήραν Grammy για το "El Dorado", τσακίζοντας τους Korn, Lamb of God, Slayer και Megadeth. Τα συμπεράσματα δικά σας. Οι Korn έπρεπε να το πάρουν, ώστε να τσατιστούν οι απανταχού μεταλλάδες για άλλη μια φορά! Πού τέτοια τύχη...

• Οι Goldfrapp πήραν δύο υποψηφιότητες. Και τον πούλο. Ντροπή. Το Head First ήταν υπέροχο.

• O Steven Wilson είναι για άλλη μια φορά ο πιο "surround" γκαντέμης. Την τελευταία φορά που ήταν υποψήφιος για Καλύτερο Surround Άλμπουμ, το 2008 (για το Fear of a Blank Planet, που κυκλοφόρησε το 2007), έχασε από το Love, ένα surround/soundtrack/mashup/remix άλμπουμ (πώς τα καταφέρνουν;!) με κομμάτια των Beatles για το Cirque de Soleil, που κυκλοφόρησε το 2006. ΝΤΡΟΠΗ. Φέτος, ο Steven έγραψε στο porcupinetree.com, "Φέτος είμαστε και πάλι υποψήφιοι για Surround Album Grammy για το The Incident, και αυτή τη φορά δεν είμαστε ενάντια στους Beatles!". Έχασε, όμως, και πάλι.

• Και το Καλύτερο Βίντεο Κλιπ Μεγάλου Μήκους πάει στους... Doors;! Μα... το When You're Strange είναι ντοκυμαντέρ! Έι, μισό λεπτό! Όλα τα φιλμ που ήταν υποψήφια γι' αυτή την κατηγορία ήταν ντοκυμαντέρ! Και γιατί οι Doors; Δεν ξέρω, μπορεί να είναι καλό το φιλμ, αλλά τι νόημα έχει να βραβεύουμε "νεκρούς" καλλιτέχνες; Ξέρω, ξέρω τι θα μου πείτε, "οι Doors είναι αθάνατοι και αξίζουν όλη τη δόξα και..." ΟΧΙ. Οι Doors είναι νεκροί. ΝΕΚΡΟΙ. Χωνέψτε το, γαμώ την τρέλα μου.

Το καλό που σας θέλω, Oscars, να μην με απογοητεύσετε έτσι. Α, μα πια...

Δευτέρα 14 Φεβρουαρίου 2011

ΕΡΧΕΤΑΙ ΤΟ ΝΕΟ ΑΛΜΠΟΥΜ ΤΩΝ RADIOHEAD!!!!!!!


http://www.thekingoflimbs.com/

ΕΡΧΕΤΑΙ, ΕΡΧΕΤΑΙ, ΕΡΧΕΤΑΙ!!!!!!!!!!111!!!1!!!

ΤΟ ΣΑΒΒΑΤΟΟΟΟΟΟΟ!!!!!!!!!!!!!!!!111111!!!!11!!!!!!!!!!11111!

THOM YORKE ΟΛΕΕΕΕΕ!
COLIN KAI JONNY GREENWOOD OΛΕΕΕΕ!
Αυτός ο φαλακρός που παίζει ντρ PHIL SELWAY ΟΛΕΕΕΕΕ!
ED O'BRIEN ΟΛΕΕΕΕΕ!

 ΘΑ ΤΑ ΣΠΑΣΟΥΜΕ ΟΛΑ ΤΟ ΣΑΒΒΑΤΟ, ΡΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕ!!!!!

Α, και ευτυχισμένο Άγιο Βαλεντίνο σε όλους. Πάρτε μερικές καρδούλες από την αγορά της Μυτιλήνης: